Stanisław kaw. Gertald

SclaviniaWiki

Stanisław kaw. Gertald h. kaganek

Jeden z najstarszych pod względem daty rejestracji polityków Sclavińskich. Były Minister Oświaty Rzeczypospolitej Sclavińskiej, oraz poseł na Sejm IV kadencji. Kandydat na prezydenta Sclavinii w wyborach w styczniu 2008.

Kariera w Rzeczypospolitej Narodów i Królestwie Sclavinii

Obywatelem Rzeczypospolitej Narodów (protoplasta Sclavinii) został w październiku 2006 roku. Prędko zdobył uznanie, które w grudniu doprowadziło go do funkcji Ministra Skarbu w rządzie Erazma Efeskiego. Na stanowisku tym wytrwał ponad miesiąc, wsławił się zaś próbą ratowania nadwyrężonej gospodarki forumowej RN poprzez wprowadzenie reformy gospodarczej. Ostatecznie reforma upadła w Sejmie zdominowanym przez konserwatystów. Upadek tej reformy uznaje się za jedną z istotnych przyczyn upadku I RN.

W Królestwie Sclavinii został Ministrem Skarbu w rządzie Emila Potockiego. Jednakże Królestwo prędko upadło więc nie udało mu się zdziałać żadnej poważniejszej rzeczy.

Początkowa kariera w Rzeczypospolitej Sclavińskiej

Obywatelem odrodzonej Rzeczypospolitej Sclavińskiej został w maju, w kilka dni po jej reaktywacji. Nie wszedł jednak, jak poprzednio w królestwie, do ścisłych elit politycznych tego państwa przyglądając się politycznej walce z pozycji redaktora naczelnego gazety "Nasza Rzeczpospolita". Parokrotnie odmawiał objęcia funkcji Ministra Skarbu w rządach Michała Stoyałowskiego, a później Guedesa de Limy. Wzrost jego aktywności przypada na przełom sierpnia i września 2007.

"Demokratyczny władca absolutny", czyli rola w konflikcie wrześniowo-październikowym

Stanisław Gertald wsławił się tekstem opublikowanym 5 września na łamach "Naszej Rzeczypospolitej". Nosił on tytuł "Demokratyczny władca absolutny" i jako pierwszy krytykował otwarcie, choć w delikatny sposób rządy prezydenta Guedesa de Limy. Artykuł ten zapoczątkował wielki kryzys polityczny w dniach 5-8 września 2007 zakończony m.in. dymisją Ministra Skarbu Aarona Rozmana. Mimo uspokajających słów Guedesa de Limy z 10 września Stanisław Gertald pozostał w opozycji do jego rządu. Ujawniło się to świetnie w dniu 11 października kiedy wraz z Mateuszem Iontzem, Aaronem Rozmanem i Mustafą Kalashnikovem obalili Guedesa de Limę w demokratycznym zrywie przeciw łamaniu praw demokracji przez prezydenta. W wyniku wydarzeń z tego dnia Stanisław Gertald został mianowany Ministrem Oświaty.

Minister Oświaty i poseł na Sejm IV kadencji

Po otrzymaniu teki Ministra Oświaty w Rządzie Tymczasowym z Mateuszem Iontzem na czele Stanisław Gertald wziął się ostrio do roboty. Za jego kadencji powstała Filharmonia Sclavińska, Teatr Sclaviński, Biblioteka Sclavińska, oraz Sclavińska Agencja Informacyjna. Gertald na bieżąco brał udział w wydarzeniach kulturalnych w Sclavinii, promował Sclavinię w Sarmacji, oraz zgłaszał propozycje aktów prawnych dotyczących rozwoju kultury i oświaty w Sclavinii. Wielkim jego sukcesem była sprawna organizacja Święta Zasłużonych dla Sclavinii w dniu 19 listopada 2007.

Gertald po "demokratycznej rewolucji październikowej" poparł Aarona Rozmana- nowego Ministra Skarbu w walce o prezydenturę Sclavinii. Rozman przegrał jednak z Mateuszem Iontzem. Gertald i Rozman założyli razem Komitet Wyborczy- Sclaviński Blok Obywatelski- z list którego obaj dostali się do Sejmu IV kadencji. SBO zawiązało w nim koalicję ze Zjednoczoną Partią Demoliberalną reprezentowaną przez Barjuana Lowenbrau van Wattsena- wiceministra oświaty u Stanisława Gertalda. W czasie pełnienia mandatu Gertald zgłosił wiele projektów ustaw po części związanych z pełnioną przez niego funkcją Ministra, po części od niej niezależnych. Z tym drugich przykładem jest np. nieprzyjęta w końcu ustawa o regulacji nazw użytkowników, albo ustawa o subwencjach medialnych. Największym dziełem Gertalda jest bez wątpienia projekt nowej, bardziej demokratycznej konstytucji, który zgłosił w Sejmie 12 grudnia 2007. Negocjacje w tej sprawie zostaną opisane w odrębnym rozdziale.

Porażka w wyborach do Sejmu i dymisja z funkcji Ministra Oświaty

Pod koniec grudnia stała się jednak rzecz, która nagle spowodowała, że błyskotliwa dotychczas kariera Gertalda w administracji państwowej napotkała nagle wielki kryzys. Stała się rzecz, której nikt w Sclavinii nie przewidywał- Stanisław kaw. Gertald przegrał w wyborach do Sejmu nie wchodząc w jego skład. Przegrał w słabym stylu ustępując miejsca w parlamencie "nowym twarzom" startującym z listy Unii Centro-Demokratycznej. Ogólnie Sclaviński Blok Obywatelski po dwóch miesiącach posiadania większości w Sejmie z wyborów wyszedł fatalnie- wprowadzając jednego posła- Emila Potockiego. Z powodu porażki Gertald podał się do dymisji ze stanowiska Ministra Oświaty. Dymisję uzasadniał tym, że "skoro wyborcom nie podoba się to jak pracuje nie widzę powodu kurczowego trzymania się ministerialnego stołka". Stanislavus stwierdził, że skoro do Sejmu dostali się "młodzi" oni teraz powinni wziąć na swoje barki odpowiedzialność za rządy. Przed ustąpieniem Gertald wydał jeszcze obszerną historię Sclavinii i wygłosił przemówienie w Sejmie podsumowujące swoje urzędowanie. Mimo to jego dymisja spotkała się z wieloma głosami sprzeciwu. Wkrótce następcą ministra został Aleksander kaw. Nowak.

Po porażce Gertald zajął się pisaniem artykułów prasowych w "Naszej Rzeczypospolitej", oraz satyrycznym piśmie "Żarty i Mity", które jest znane z kontrowersyjnego dowcipu.

Start w wyborach prezydenckich

W niedługim czasie po porażce w wyborach do Sejmu Gertald poinformował opinię publiczną o swoim kandydowaniu na urząd prezydenta Rzeczypospolitej Sclavińskiej. Gertald podjął się w nich niełatwego zadania walki wyborczej z urzędującą głową państwa Mateuszem kaw. Iontzem. Kampania była niezwykle zacięta. Obaj kandydaci przytaczali swoją wizję państwa. Stoczyli obszerną debatę. Gertald uzyskał poparcie m.in. Emila Potockiego i Guedesa de Limy, za to Iontz większości polityków z pierwszego rzędu sceny politycznej tj. Aarona kaw. Rozmana, Teresy Weber i Mustafy Kalashnikova.

Mimo to w pierwszej turze po zaciętej walce padł remis dziewięć do dziewięciu. Kampania przed dogrywką była jeszcze bardziej zacięta, obaj kandydaci parokrotnie zarzucali sobie kłamstwa. W obecnej chwili trwa drugie głosowanie.

Kariera w Sarmacji

Stanisław Gertald w Sarmacką scenę polityczną zaangażował się mniej więcej w połowie listopada 2007. Nie zmienia to faktu, że już 5 listopada został wyniesiony przez Księcia Mikołaja I do godności kawalera Księstwa Sarmacji za zasługi na arenie Sclavińskiej. Gertald w Sarmacji zasłynął bardzo dużą ilością artykułów w Parku Sarmackim dotyczących Sclavinii (Jest oficjalnym przedstawicielem Sclavińśkiej Agencji Informacyjnej w Sarmacji). Jako jeden z nielicznych Sclavińczyków wstąpił także do Nowej Prawicy Sarmackiej podczas gdy większość ich należy do Sarmackiej Partii Demokratycznej. Wiele osób twierdzi, że tym członkostwem właśnie spowodowana była grudniowa porażka wyborcza. W NPS jest dość wysoko postawionym działaczem. Między innymi wiceszefem Gabinetu Cieni tworzonego przez tę partię. Gertaldowi proponowano start w wyborach do Izby Poselskiej Księstwa Sarmacji w grudniu'07, lecz ten odmówił tłumacząc się obowiązkami w Sclavinii.

Tytuły, funkcje dawne i obecne, oraz odznaczenia

-Minister Oświaty w rządzie Mateusza kaw. Iontza w dniach 11 X 2007- 12 I 2008 -poseł na Sejm IV kadencji Rzeczypospolitej Sclavińskiej (listopad-grudzień 2007) -przewodniczący Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego (parlamentarnego organu SBO) w IV kadencji Sejmu -p.o. dyrektora Sclavińskiej Agencji Informacyjnej (przełom listopada i grudnia 2007) -członek-założyciel Porozumienia Antyrasistowskiego -członek-założyciel organizacji "Doświadczenie i Przyszłość" -redaktor naczelny "Naszej Rzeczypospolitej" i "Żartów i Mitów" -kawaler Orderu Zasług Cywilnych II stopnia Rzeczypospolitej Sclavińskiej -kawaler Orderu Zasług dla kultury II stopnia Rzeczypospolitej Sclavińskiej

-kawaler Księstwa Sarmacji -kawaler Złotego Medalu Zasługi Księstwa Sarmacji -członek Nowej Prawicy Sarmackiej -Minister-Podkanclerzy w Gabinecie Cieni NPS